چگونه می توان به سرعت و با دقت فلوکولانت مناسب را انتخاب کرد؟ قبل از تصفیه فاضلاب، بررسی نوع فاضلاب برای اطمینان از فرآیند انتخاب دقیق تر و سریعتر ضروری است. بنابراین، در انتخاب فلوکولانت چه عواملی را باید در نظر گرفت؟
لجن محصول فرعی تصفیه فاضلاب است. درک منبع، خواص، ترکیب و محتوای جامد لجن بسیار مهم است. بر اساس اجزای اولیه، لجن را می توان به دو دسته آلی یا معدنی طبقه بندی کرد. به طور کلی،لخته های کاتیونیبرای لجن آلی استفاده می شود، در حالی که لخته های آنیونی برای لجن غیر آلی استفاده می شود.
لخته های کاتیونی معمولاً برای استفاده در شرایط قلیایی قوی نامناسب هستند، در حالی که لخته های آنیونی برای شرایط شدید اسیدی نامناسب هستند. محتوای جامد بالاتر در لجن معمولاً به دوز بیشتری از فلوکولانت نیاز دارد.
انتخاب یونیته فلوکولانت: برای لجنی که نیاز به آبگیری دارد، میتوان آزمایشهایی در مقیاس کوچک-برای غربال کردن لختههای با درجات یونی متفاوت انجام داد. این به شناسایی محصول ایده آل برای دستیابی به نتایج لخته سازی بهینه کمک می کند و در عین حال دوز را به حداقل می رساند و هزینه ها را کاهش می دهد.
عوامل کلیدی در انتخاب یونیته عبارتند از: اندازه لخته، استحکام لخته و میزان رطوبت.
اندازه ذرات فلوکولانت: اگر ذرات خیلی کوچک باشند، سرعت زهکشی تحت تأثیر قرار نمی گیرد. اگر خیلی بزرگ باشند، ممکن است آب کافی را نبندند یا حجم لجن را به طور موثر کاهش دهند. اندازه ذرات را می توان با انتخاب فلوکولانت با وزن مولکولی مناسب تنظیم کرد.
قدرت لخته سازی: لخته ها باید پایدار بمانند و تحت نیروهای برشی از هم جدا نشوند. افزایش وزن مولکولی فلوکولانت یا انتخاب ساختار مولکولی مناسب به افزایش پایداری کمک می کند.
اختلاط فلوکولانت با لجن: لخته ساز باید به طور کامل با لجن در نقطه خاصی از تجهیزات آبگیری واکنش نشان دهد تا لخته سازی را القا کند. بنابراین، محلول فلوکولانت باید دارای ویسکوزیته مناسب برای اطمینان از اختلاط کامل با لجن با توجه به تجهیزات موجود باشد. اختلاط یکنواخت یک عامل حیاتی برای موفقیت است. ویسکوزیته محلول به وزن مولکولی و غلظت آن بستگی دارد.
انحلال فلوکولانت: فلوکولانت تنها زمانی می تواند به طور موثر عمل کند که کاملاً حل شود. گاهی لازم است سرعت انحلال را تسریع کنیم. در چنین مواردی، افزایش غلظت محلول ممکن است در نظر گرفته شود.
